En wat blijkt, Denemarken is het meest ‘happy’. Dat is ook logisch als er in Denemarken een weblog is met de naam ‘happy at work‘ waar de schrijver promoot dat elk bedrijf een ‘CHO’ (Chief Happiness Officer) moet hebben.

Het is een tabel met 178 landen gewaardeerd op gelukkig, met de volgende top 5:

1. Denemarken

• 3 reacties

zoek interface heet [tag]HuckaBuck[/tag]

Deze heb ik weer eens gevonden via Seth Godin. Ik blijf het een persoonlijkheid vinden met een bijzonder (marketing) kijk op de wereld.

• 0 reacties

Enige dagen geleden zag ik een kopje voorbij komen dat ik toen in mijn gedachten liet verdwalen net als de meeste andere headlines die voorbij komen. Afgelopen zaterdag duikte deze kop ineens weer op in mijn gedachten en heb ik deze vanochtend nog weer eens opgezocht.

Hittegolf zorgt voor explosieve vraag naar cabrio’s

Het gaat om wat gegevens van Speurder.nl en zijn heel begrijpelijk:

• 0 reacties

Via wie dit filmpje is gekomen weet ik niet meer, maar sindsdien heb ik meerdere keren naar gekeken. Uiteindelijk heb ik besloten om deze hier ook te plaatsen zodat je het niet hoeft te missen.

De maker, Lasse Gjertsen, is een animatie student aan de Høgskulen in Volda te Noorwegen. Lasse heeft de video de titel, ‘Hyperactive’ meegegeven. Op het moment dat deze voor het eerst op YouTube verscheen, zonder dat Lasse ervan wist overigens, kreeg het filmpje de titel ‘Human Beatbox’.

Veel plezier bij het bekijken van de Lasse’s creaties.

• 0 reacties

In de mei 2006 uitgave van Music Emotion, een Nederlands maandblad over audio en video apparatuur, wordt een project getoond waar eaDHome alle audio, video en domotica heeft gerealiseerd.

Voorzijde van het blad:

Audio en Video apparatuurlijst van deze installatie

• 0 reacties

Van mijn vrienden bij Profilers Communicatie ontving ik deze week weer een zeer mooie persoonlijke boodschap. De boodschap gaat over een bijzonder moment. Een moment welke maar één keer voor komt. In de nacht van 3 op 4 mei was dit moment. Welk moment?

01.02.03.04.05.06

Aangezien dit moment midden in de nacht was ontving ik een bobbel in de envelop: een rol Dextro Energy.
Nu heb ik net als anders het moment bewust meegemaakt; in mijn slaap

Het idee, zo simpel, subliem.
Mij attent maken op een bijzonder moment en dat aanvullen met iets waardoor ik dat moment beter kan meemaken.

• 0 reacties

Via een online netwerk voor en door freelancers (Lancelots) kwam ik via een post in het forum op een interessant artikel uit. Annedien Hoen van annedienhoen.nl en netwerken.blogspot.com had hier een draadje geplaatst over een “Gewaagde gewetensvraag voor adviseurs”. Het draadje (thread) verwees weer naar een artikel op het weblog van Martijn Aslander.

In het artikel beschrijft Aslander hoe hij om een donatie vraagt. Ofwel hij vraagt wat de ander over heeft voor de geleverde dienst. De klant bepaalt de donatie, dit kan ook in de vorm van een factuur maar zegt Aslander; “alleen factureer je pas als iemand erom vraagt, en mag degene die wil bijdragen zelf de hoogte van de factuur bepalen”

• 2 reacties

Leuk om te proberen, tag jouw bedrijf op de kaart via [tag]Tagzania[/tag].

Het is eenvoudig te doen en leuk om het resultaat te zien.

• 0 reacties

De webcam is gisteren aangekomen. Gelukkig dit geeft me dit weekend de kans alvast wat te experimeteren. Zie hieronder voor de eerste resultaten.

Via Kieskeurig zijn er wel een aantal opmerkingen positieve en negatieve. Een van de opmerkingen die me opviel waren van Svenne:

“Goede webcam met goed en scherp beeld, ook in het bijna donker. Minpunt is dat de videobestanden die je wilt mailen niet worden gecomprimeerd. Zo levert een videoboodschap van circa 15 seconden een bestand op van circa 10MB en dat is te groot om te emailen. Mijn oude Logitech Pro 4000 comprimeerde zo’n bestand tot circa 250 KB en zette het om in WMV bestanden, indien je de mail verzond met de logitechtsoftware. Ik heb bij Logitech gevraagd waarom de compressiefunctie niet in de nieuwe software zit, maar daar hebben ze geen verklaring voor. Vandaar mijn 5 voor gebruiksgemak. Ik krijg de Fusion wel aan de praat met mijn oude software, maar die mist dan weer wat andere functies die bij de nieuwe software wel zitten. Ik ga maar eens op zoek naar een programma waarmee ik de bestanden achteraf kan comprimeren en omzetten van AVI in WMV. Kortom: goede webcam, maar niet indien je hem voornamelijk gebruikt voor het emailen van videobestanden. (een paar dagen in bezit)”

De bestanden die nu gecreëerd worden zijn wel groot volgens mij. Hier zie je twee probeersels:

Origineel: 640 x 480, 0:06min 2,23 Mb

Origineel: 320 x 240, 2:03min 10,8 Mb

In het filmpje van BowieChick via YouTube zie je een uitleg van de Logitech Quickcam Orbit MP. In het filmpje ‘My Webcam‘ speelt ze ook met het geluid dat heb ik nog niet gevonden. Iemand?…

• 1 reactie

Gisteren las ik het interview met ‘Leiderschap in de 21ste eeuw‘ in MT waar het dit keer ging over Ricardo Semler: “Wie een beetje normaal kan nadenken en getalenteerd is, gaat toch niet bij een bedrijf werken?”

Het mooie vind ik de onvanzelfsprekenheid waarmee Semler naar de wereld kijkt, of eigenlijk is het heel logisch als je er goed over nadenkt. Semler:

“Een van zijn lievelingsvragen is: waarom? Waarom kunnen medewerkers op zondag hun e-mail lezen en niet op maandagmiddag naar de film? Waarom zouden medewerkers urenlang in de file moeten staan om naar het hoofdkantoor te komen? Waarom kunnen medewerkers wel werk mee naar huis nemen, maar hun kinderen niet naar het werk? Hij houdt niet van vanzelfsprekendheid en trekt alles in twijfel.”

Nu heb ik al eerder een artikel over Ricordo Semler en zijn wekwijze gelezen, een jaar of twee geleden, waardoor ik het boek heb gekocht. Er zijn twee boeken

Wil je echt de wereld van Semco beter begrijpen en de manier waarop dit bedrijf democratisch wordt geleid dan moet je deze boeken lezen. Zeker het tweede boek ‘Het weekend van zeven dagen’ is mijn favoriet.

Ricardo heeft voor een onderneming gezorgd waarin mensen worden vertrouwd. Sinds het lezen van dit boek heb ik dit idee bij meerdere mensen onder de aandacht gebracht. Iedereen staat het idee wel aan maar uiteidenlijk merk je hoe diep geworteld de structuren zijn en niemand, die ik ken, heeft het tot nog toe succesvol toegepast.

Zelf werk ik heel vrij en open met mijn collega’s maar het past niet in de organisatie waar ik werk. Er wordt gewerkt met forecasts, vast werktijden, structuren… De organiatie waar ik werk is een goede organisatie maar de vrijheid die ik zie bij Ricardo Semler vind ik er niet.

Semler:

Wat kunnen managers anders doen?
“Meer vertrouwen hebben in medewerkers. Maar dat is moeilijk in een omgeving waar alles gebaseerd is op wantrouwen en controle. Je moet opnieuw leren denken, durven loslaten. Er is in de meeste bedrijven weinig beloning voor managers die proberen controle los te laten.”

• 3 reacties